b
|
Eigenlijk is De Dwaas al ontstaan toen ik als meisje van 7 gedichtjes schreef en dat daarna altijd ben blijven doen. Tijdens mijn studie Spaans aan de Universiteit van Amsterdam werden sommige gedichten liedjes en ik had het geluk dat ik in die periode mensen ontmoette die ook Nederlandstalige liedjes schreven. We werkten aan verschillende radio- en televisieprogramma's mee en traden op in kleine theaters en café's chantant. Klik hier voor posters, foto's en recensies Na voltooiing van mijn studie ben ik beroepsmatig jaren werkzaam geweest op het gebied van ontwikkelingssamenwerking. Mijn vrije tijd besteedde ik aan activiteiten m.b.t. het dierenwelzijn, maar toch ook aan het schrijven van teksten en het maken van melodieën. Zo mocht ik liedjes schrijven voor enkele t.v. shows van Wieteke van Dort. Daarvan zijn er een paar door haar samen met Willem Nijholt op de plaat gezet. Twee van mijn bijdragen werden gepubliceerd in haar mooie jubileumboek: Lieve Luitjes - Het liedjesboek van Tante Lien; Trude van Waarden produkties. Bij mijn
teksten en vooral bij mijn muziek zag ik meestal kleuren en beelden
die ik vervolgens in schilderij heb gebracht en bij het kijken naar
de schilderijen kreeg ik toen ideeën voor mode-ontwerpen, die ik heb
uitgewerkt. Een kennis van mij, Atie van den Oudenhoven, heeft de
kleding gemaakt. Van het een kwam het ander. Het hele project, muziek,
schilderijen en kleding werd geëxposeerd in een kunstgalerie.
De liedjes waren daarbij op walkmen te horen, zodat men al luisterend naar het bijbehorende schilderij en de kleding kon kijken. De regionale televisie vond het de moeite waard om er een 10 minuten durend item van te maken. Uit de expositie vloeide een succesvolle modeshow voort in het Kurhaus, te Scheveningen met lovende perskritieken, waarna we werden uitgenodigd voor een modeshow in het Congresgebouw in Den Haag, dat ook veel bijval oogstte. Doordat ik me altijd voor het dierenwelzijn en milieu heb ingezet en bij veel organisaties ben aangesloten die zich daarmee bezighouden, kreeg ik steeds meer informatie over de schadelijke stoffen die in (textiel)verven zitten en die gebruikt worden bij de vervaardiging van textiel. Ik besloot de mode even te laten rusten en me te oriënteren op het gebied van milieu en diervriendelijk textiel. Ook ben ik mijn eigen plantaardige en minerale verven gaan maken en experimenteerde daarmee in een kleine serie van 10 schilderijen van paarden als symbool van kracht en onafhankelijkheid. De paarden zijn niet naar model, maar uit het hoofd geschilderd Op de jaarlijkse open dag van de Stichting De Paardenkamp, waar paarden van hun pensioen kunnen genieten, bleek de serie een succes, de schilderijen waren in 20 minuten uitverkocht. Uiteraard was de opbrengst voor de Stichting. Een innerlijke drang om voorlopig paarden te blijven schilderen resulteerde in de serie DANSENDE PAARDEN, waarbij vrijwel elk paard niet alleen symbool staat voor onafhankelijkheid en kracht, maar ook voor een natuurelement. Ook hier zijn alle schilderijen niet naar model, maar uit het hoofd geschilderd. Er zijn er nog 12 op voorraad. Voor meer informatie over bestellingen kunt u een e-mail sturen. De opbrengst gaat natuurljk naar dierenwelzijnsorganisaties. Maar mijn uiteindelijke droom bleef het uitbrengen van een CD waarbij ik helemaal vrij zou zijn bij de keuze van de liedjes, de instrumenten, arrangementen, studio's, kortom, totaal onafhankelijk zelf de prodktie zou kunnen doen. Dat heeft jaren en jaren van "afzien" betekend: niet met vakantie gaan, een baantje erbij in de avonduren. Steeds klonk in mijn hoofd die tekst uit een van mijn liedjes:
Hij is uiteindelijk uitgekomen, mijn droom! Blauwe Vogels, eindelijk vrij, wieken u tegemoet, als u dat tenminste wilt.
Een oud Chinees gezegde luidt: : tijd is geen beperking, maar een middel om mogelijkheden te realiseren |
